Morgenlatte (op Platt)

Dat gifft blots twee Möglichkeeten, worüm ji jüst düssen Artikel anklickt hebbt:

  1. Ji glöövt, datt ji’n Trick vun mi wies worrn sied un ik no düsse provokante Överschrift nu ganz harmlos över mien ersten Latte Macchiato no’n Opsteihn schriev.
  2. Ji denkt all Sex sells und datt de schwule Plattschnacker hier nu ’n böten was pikantet und „schenierlichet“ vertellt.

Heff ik dat richtig utklamüsert? Jo? Schode blots, datt dat nich so ganz stümmt. Dat is mehr ’n Kombination ut biedet.

Sex sells stümmt, wiel dat hier um staatsche Mannsbilders gohn schall. Wenn dat spreekwörtliche Lieschen Müller geb. Meier bi’t Websurfen een attraktiven Promi opstöövert und ehm mit so’n tiefen „Haaaaaaaaaaaach “ ansmachtet, is ehr Mann Hänschen Müller entwedder füünsch, wiel he sik in sien Eitelkeit ankratzt föhlt, ode he grinst nosichtig un seggt: „Du un dien Kerls – drööm du man wieter!  Wenn di dat Spooß mookt, kunn dat nich verkehrt sien.“

Wenn sik ober nu Hänschen Müller un Hänschen Müller geb. Meier Tisch un de Bontkareerten deelen, is dat nich ganz so eenfach. Dann gifft dat neemich no ’n dritte Variante: Se kloppt sik, wokeen an meesten schmachten dörf!

Un nu kummt wi ook to de Sach mit den eersten Latte Macchiato. Annerndogs heff ik mit mien Mann an’n Freuhstückstisch setten. He hett övern normolen sworten Koffee in sien Zeitung blättert un ik heff bi’n Latte Macchiato op mien Ackerschnacker de Online-Utgoben vun miene Zeitungen lesen. Op Papier gifft de dat de norddüütschen Blätters hier in uns Naverschap jo nich.

Ik heff dann noch ’n böten mol hier, mol dor op annere Webseiten stöövert un nokiekt, ob ik dat niege Album vun Michael Falch utnohmswies mol nich in Dänemork bestellen mutt, sünnern ob dat ook hier geiht (geiht natüürlich nich). Ik heff mi över’n Cartoon vun Ralph Ruthe schlapplacht. Un so wieter.

Denn heff ik EHM sehn – een Theoterschauspeeler ganz no mien Geschmack: Groot, blond, blaue Oogens, Twee-Doge-Bort, un ünner sien Tank Top hett he ’n breeten Börstkasten mit lütte blonde Lockens dörop hett. Blots ’n poor, nich toveel – dat much ik nich lieden.

Ik segg nich, wokeen düsse Schauspeeler weesen is – ook een plattdüütschen Kavalier genießt un swiggt! Ober dat segg ik jo: Ik heff bannig luut C’est si bon vör mi hin pfiffen, wat mien Mann notüürlich to de Frog veranlasst hett: „Wat is los?“

„Hier, kiek di den mol an!“ heff ik antert un ehm mien Ackerschnacker hinholen.

„Wow, den will ik hebben!“

„Fallt mi jo gor nich in. Ik heff ehm toerst sehn – un de is al gor nich dien Beuteschema!“

„Dat is mi doch egol – de is schnuckelig un dörüm is he mien Pin up-Boy föör den Spind!“

Ik heff kort mien Ogen grimmig tosomenknepen und bün denn mit utstreckter Tung över dat Display vun mien Ackerschnacker fohrn. „Anleckt – is mien!“

„Un nu pappst du dien’n Ackerschnacker in’n Spind, ode wat?“

Eent to null föör mien Mann…


Zu diesem Blogeintrag:

Es stimmt zutiefst traurig, dass wir im Moment eine Zeit durchleben, in der es eventuell angebracht sein könnte, einen rein zur Unterhaltung geschriebenen Blogartikel zu erklären. Aber es ist nun mal so. Die letzten Tage sind nicht wirklich zum Lachen gewesen. Dennoch sollten wir es uns nicht wegnehmen lassen. Darum heute heute mal wieder etwas, das ich mit Augenzwinkern geschrieben habe. Ganz bewusst.