Is düsse Ehe noch to retten?

Ik heff mien Mann jo würklich vun Harten leev, ober mannigmol drievt he mi echt meist in de Bregenklöterigkeit. In de Köök, to’n Bispeel. Bi de normole düütsche Huusmannskost mutt ik mi keen Sorgen moken. Ook sien Pizza, die böter smeckt as de vun uns Leevlingsitaliener, loot mi nich dat Hemd in’t Dreieck stohn. He is een wunnerbaren Köök. Echt. Ober sobald he wat ganz besünneres föör uns tövern wüllt, da ward mi dat bannig plümerant tomoot. Sowat as Blahnüng (dat hett nix mit de Däuung to dohn, sünnern heet eenfach „stovten Fisch“) ode Phadpaglpliawwan (dörbraten Grööntüch mit Ananas) ut Thailand, to’n Bispeel.

Ok sowat kunn he allerbest. Ober sien Freid, datt he sik mol so richtig in uns Köök uttoben kunn, nimmt denn so schier överhand, datt he jichtenswann ’n böten to övermöötig waard un – zack! – is dat Malöör groot: He hett sick verglöst, sik den swaaren guttiesern Pott vun Oma op’n Foot fallen loten oder bannig fies mit’n Kniev schnitten. Ik mutt ehm denn natüürlich verbinnen, un een ode tweemol heff ik ehm sogor ook in de Notfallambulanz vun’t nächste Krankenhus bringen müsst.

Intwüschen mook ik mi vun Tiet to Tiet den Spooß un treck mien besste Sünndagsplünnen an wenn he köökt. Dann leg ik mi noch ’n witte Serviette över’n linken Arm un stell mi mit een Silvertablett blang ehm hin. Op düsset Tablett heff ik sowat as Desinfektionsspray, Tupfer, Jodsalv, Plaster, ’n Scheer, ’n Drieecksdook ode gor dat Telefon mit 112 intippt leggen, so datt ik in’n Fall vun’n Fall blots den Knopp mit den gröönen Hörer drücken mutt.

He find dat gor nich lustig.

Ik schon.

Ober de Dünkel kümmt jo jümmers voor’n Fall. Annerendoogs heff ik mi mol schnitten. Un denn ook no bi so wat Dösiget as’n Knief aftodröögen. Dat Meen’n, wie slimm mien Verletzung utfallen is, goht wiet utenanner. Mien Mann seggt, dat is blots ’n lütten Schnitt wesen datt jüst eben Blood kamen is. Ik segg, datt ik haarscharp an een Amputation vun mien Duumen vöörbischrappt bin. Ik heff den Dood in’t Ooge kiekt!

So ode so – mien Mann hett mi verbunnen. Dorno is mi vun den Schreck bannig koolt weesen, und wiel de wärmsten Jacken nu mol de Cognacen sünd, heff ik mi een dorvun gönnt.

Un wat mookt mien Mann? Statt mi to beduuern ode to seggen „Schnuggi, bliev du men hier in de Köök sitten un erhol di. Ik hool di dien Cognac“ loot he mi mien lütten Sluck föör’n Kreislauf sölvs ut de Döns holn. Un dormit nich genug! He rööp mi ook no achterno: „Bringst du mi ook ’n Glas op dat Verjogen mit?“

Un dat is de Mann wokeen mi mol de Stierns hett vun’n Himmel holen wull’n!

Advertisements

2 Antworten auf “Is düsse Ehe noch to retten?”

  1. Ich sehe dennoch gute Chancen, dass es trotz Cognac-Selbstholerei und unterschiedlicher Einschätzung der Verletzungsschwere bei euch weiterhin vorzüglich klappt. :-))
    (Habe mich wieder köstlich amüsiert, Gerrit. Und ja, ich finde das auch sehr komisch, sich in DEM Outfit samt einer solchen Erste-Hilfe-Ausstattung abwartend hinter den Partner zu stellen. Würde ich auch fertigkriegen. 😀 )

    LG Michèle

    Gefällt 2 Personen

Püttscher mit!

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s