Jümmers Ärger mit de Tante

Dat is bannig komisch mit de Tiet. Wenn du op dien Urlaub tööven muttst, schient dat ewig to duuern. Is he over erstmol do, geiht dat vorbi as nix. Wat hett sik dat zogen, bit de Juli kamen is. Un nu is al wedder August, de Ferien sünd vorbi un dat geiht wieter hier in düsset Theoter.

Dat heet jo, wenn du dien Sorgen un dien ganzen Trabbel in’t Leven vergeten wüllst, schallst du se gor nicht erst mitnehmen, wenn du op Reisen gohst. Deswegen blifft mien Mann ok jümmers tohuus, wenn ik in mien Sommerurlaub fohr.

Is natürlich blots Spooß. Wi find dat twors beide wichtig, datt jedeen vun uns eenmol in’t Johr sien eegen Uttiet alleen vun weerklich alln’s hebben schall, ober dat heet nich, datt he eent vun de Problemens is, die ik tohuus loot. Ümgekehrt is dat ook so, wenn he to sien Uttiet bi sien besten Frünnin no Düsseldorf fohrt. Hoff ik tominnest…

Un överhaupt – dat seggt sik so eefach, datt du den ganzen Aggewars (düsset Woort föör Ärger heff ik mi ut’n Flensborger Platt „Petuh“ utliehen) tohuus loten schallst, wenn du ehm nich dorbi hebben willst. Mannigmol geiht dat gor nicht!

Ji besinnt jo seker noch op de Sach mit Tante Meier, ode? Wenn nich, künnt ji dat heer noch eenmol nolesen. Ik heff dat jo toeerst nich glööven kunnen, ober an’t Ende heff ik mi doch no an de Sache mit de Absenkautomatik vun uns Tante Meier, also den Deckel vun dat We-Ceh wöhnt. Eenmol antippen un fertig – dat Ding geiht ganz sinnig un suutje vun sölvs dool. Dat höörst du gor nich. Gifft dat nix to meckern an.

In’n Juli bün ik to mien alljährlichen Trip no Hamburg wesen. Wat da alln’s passert is, dovun gifft dat loter in düssen Maand no ’n Vertellen. Ober eent will ik jo nu all vertellen, wiel dat so goot to den plattdüütschen Text över Tante Meier (kiek boben nomol no) passt.

Ik fohr nu schon siet een ganzen Reeg vun Johren in dat sölve Hotel. Dat gefallt mi dor, dat is verkehrsgünstig legen un se kennt mi dor intwüschen. Wenn ik anküm, begrööt se mi glieks mit Nomen un no’t Einchecken schnackt wi erstmol ’n böten, bevöör ik to’n Kofferutpacken op mien Zimmer goh.

So ’n Hotel is jo to bestimmte Tieten an’n Dog as utstarven. Wenn se all bi’t Freuhstück sitten ode wenn se – je no Anlass vun ehr Reise – dogsöver no ehrn Kongress ode ehr touristiche Utflugsziele hin sünd. Dann is dat bannig leise in de Korridorns. Do kunnst du een Fleeg hosten höörn.

So is dat ook wesen, as ik düsset Mol ankamen bün. Ik bün no boben in mien Stammzimmer in’n dritten Stock, heff mien Koffer utpackt – un denn hett Tante Meier mi ropen.

Wiel mien Mann mi intwüschen goot erzogen hett, heff ik „dorno“ notüürlich den Deckel rünnermookt. Eenmol antippen un… Jo, ook fertig! Ober de Deckel vun Tante Meier in mien Hotel hett keen Abesenkautomatik. BAMM! is de Deckel mit veel Krakeel un Spektakel dool knallt – ik heff mit richtig verjoogt!

Buten in den Korridor is dat jümmers noch bannig still wesen. Is jo nüms dor wesen außer mir. Ach jo, de Hausdame vun’t „Housekeeping“ is ook dor wesen, op ehrn Kontrollgang, ob ook alle Zimmers fein un schier herrichtet sünd. Se hett den Knall ook hört un is ganz gau no mien Zimmer rannt. Bummbummbummbummbumm hett se an mien Döör ballert – „Alles in Ordnung bei Ihnen? Brauchen Sie Hilfe?!“

Alarm wegen een Klodeckel… Kinners, dat is mi viellich wat schaneerlich wesen.

Advertisements

Püttscher mit!

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s