Harvst

Siet ’n lotern Weekenenn loot sik dat nich mehr leugnen: Dat is Harvst worrn. De Sommer is nun weerklich vorbi, de Blätters an de Booms weern nu bileten geel, güllen und bruun, bit se ganz avfallen.

Um düsse Tiet in’t Johr hett mien Vadder freuher jümmers ’n Koks för’n Winter kamen loten. Nee, mien Vadder is keen Junkie wesen, ik meen weerklich den Koks de ut Kohle mookt worrn is. Ik weet gor nich so recht, worüm mi dat jüst düsser Doge infallt, ik heff dat neemich blots sölvs beleevt, bit ik fief ode söss Johrn olt wesen bün, dorno hett uns Vermietersch Zentralheizung inbauen loten. Liekers kunn ik mi op de Saak mit ’n Koks no ganz goot besinnen. Von O bit O, also vun Oktober bit Ostern, is neemich nich blots ’n Faustregel föör der Winterreifens bi’t Auto, freuher is dat ook de anerkannte Tiet wesen, wann bi uns op’n Dörp heizt worrn is. Wenn di an de lotern dree, veer Dogen in’n September ode sogor mol in’n August kolt weesen is, weil dat vun Herrn Köpcke versprochene Azorenhoch nich kamen is – tscha, Pech! Treck di ’n Extraloge warme Plünnen an ode mook di ’n scheune Tass Pepperminttee!

Eerst vun’n ersten Oktober an is de Kohle- ode Koksofen anschmeeten worrn. Ober toerst is de Koks erstmol leefert worrn: De groote LKW von den Kohlehööker is kamen un dat bestellte Kontingent is op dat Trottoir kippt worrn. Denn hett mien Vadder den Kooks een um de annere Lodung op ’n Schuuvkarr schüppt, to dat Fenster vun uns Kokskeller karjohlt un denn op de Schüttrutsche kippt. „Schschschschakkkk“ ode so ähnlich hett sik dat jümmers anhöört. Mannigmol heff ik ehm mit mien lütte Spielzeugschuuvkarr sogor „hölpen“.

Un denn is he an’n ersten Oktoberdog mit de groote Kokskanne ut Blech rünner in Keller, hett den Koks für de erste Lodung nor boben hollt, un denn is de grote Ofen mit de Keromikkachelns anhitt worrn. Twinnig Minuten loter is dat muckelig worm in de Bude wesen…

Föör mien Vadder is dat natürlich ’n Barg Arbeet weesen, ober ik heff mi dorop freit wie op ’n romantisches Ritual.

Vendoog kennt fast nüms dat mehr. Du muttst blots no een Knopp an de „Steuereinheit“ drücken un – zack! – dat weert worm in dien Butze. Nix mehr mit Ritual. Wenn een ’n Ritual hebben wüllt, domit sik de Harvst ’n böten was kommodig anfeuhlt, mutt een sik was anneres infallen loten.

Bi mi is dat ganz eenfach:

Statt ’n Morgenlatte (Macchiato natüürlich, ji Farkels, wokeen nu an wat Schenantes dinkt) gifft dat bi mi nu Fenchentee.

Statt no engelsche Krimis mit Mord un Doodslach griep ik nu no de Komödien in mien Böökerschapp.

Statt de Sommerplaylist op mien mp3-Player luster ik no Jazz vun Ella Fitzgerald, Curtis Stigers, Greetje Kauffeld un so wieter.

To’n Middageten gifft dat keen Gorkensalat mehr – wi kocht nu so wat as Kalvertähn, as wi op’n Land to Graupensuppe seggen.

Alln’s so lütte kleine Details, de mi seggen: „Dat is Harvst – nich weerklich de Leevlings-Johrestiet föör so een Sommerkind as ik dat bün. Ober dat is keen Grund, dat nich to ’n feine, kommodige Tiet to moken.“

Ober weet ji wat mi weerklich seggt, datt dat nu Harvst is? Dat Bölken vun mien Mann, wenn wi obends to Bett gohn un no’n böten wat kuscheln: „Hau bloß ab mit deinen kalten Füßen!“

Dorbi sünd die gor nich kolt – höchstens viellich ’n böten frisch.

Un sölvst wenn… Ik segg ehm jümmers, datt he ut düsse Nummer nich mehr rutkommt. Bi uns Jo-Wort hett de Standesbeamtin doch seggt: „… in guten wie in schlechten Zeiten, mit warmen wie mit kalten Füßen!“

Ober he glöövt mi dat nich!

Advertisements

Püttscher mit!

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s